Minimalizm

Czym jest minimalizm w architekturze?

Minimalizm w architekturze to podejście projektowe, które sprowadza budynek lub wnętrze do prostych form, niewielkiej liczby materiałów i świadomie kontrolowanego światła. Słowo pochodzi ze sztuki. Tate datuje ruch artystyczny na koniec lat 50. XX wieku i podaje, że rozwinął się w USA w latach 60. Hasło Tate dotyczy wyłącznie sztuki i nie wspomina o architekturze.

W praktyce słowo ma dwa znaczenia. W węższym sensie opisuje wygląd: gładkie ściany, ukryte mocowania i równo wpuszczoną stolarkę. W szerszym sensie opisuje metodę. Projektant usuwa wszystko, co nie pełni funkcji. Konstrukcja, materiał i światło stają się wtedy przedmiotem projektu. Ta strona opiera się na drugim znaczeniu.

Skąd wziął się minimalizm?

Tate umieszcza początek ruchu artystycznego pod koniec lat 50. XX wieku. Wśród jego artystów wymienia Franka Stellę, Carla Andre, Dana Flavina, Donalda Judda, Sola LeWitta, Agnes Martin i Roberta Morrisa. Czarne obrazy Stelli pokazano w Museum of Modern Art w Nowym Jorku w 1959 roku. Tate opisuje minimalizm jako rozwinięcie abstrakcyjnej idei, zgodnie z którą dzieło ma własną rzeczywistość i nie powinno naśladować czegoś innego.

Tate twierdzi też, że rosyjskie kierunki z lat 10. i 20. XX wieku, konstruktywizm i suprematyzm, wyraźnie inspirowały minimalistycznych rzeźbiarzy. Podaje dwa przykłady: Flavin tworzył prace poświęcone Władimirowi Tatlinowi, a Judd pisał eseje o Kazimierzu Malewiczu. Związek tej sztuki z architekturą polega na wspólnej redukcji formy, lecz sam wpis Tate tego związku nie ustanawia.

Które budynki i architekci są związani z minimalizmem?

Fundació Mies van der Rohe odnotowuje, że Ludwig Mies van der Rohe i Lilly Reich zaprojektowali niemiecki pawilon narodowy w 1929 roku. Stał on na Międzynarodowej Wystawie w Barcelonie. Pawilon rozebrano w 1930 roku. Prace nad jego odtworzeniem rozpoczęto w 1983 roku, a odbudowany pawilon otwarto na pierwotnym miejscu w 1986 roku. Fundacja wymienia szkło, stal i cztery rodzaje kamienia: rzymski trawertyn, zielony marmur alpejski, starożytny zielony marmur z Grecji oraz złoty onyks z gór Atlas. Strona fundacji nie używa słowa minimalizm. Niniejsza strona przywołuje ją ze względu na fakty dotyczące budynku, a nie na etykietę.

Strona Nagrody Pritzkera wskazuje wyraźniejszy związek z redukcją w twórczości Tadao Ando. Był on osiemnastym laureatem, uhonorowanym w 1995 roku w wieku 53 lat. Strona podaje, że jego beton pozostaje widoczny i pełni jednocześnie funkcję konstrukcji i wykończenia. Cytuje też Ando, który nazywa światło ważnym czynnikiem kontrolującym jego twórczość. Informuje również, że krytyk John Morris Dixon określił jego podejście jako redukcjonistyczne. Powściągliwość zwraca uwagę na relacje przestrzenne, światło na ścianach i ruch po budynku.

Budynek	Miejsce	Rok	Źródło
Dom Azuma	Osaka, Japonia	1977	Nagroda Pritzkera
Kościół na wodzie	Tomamu, Hokkaido	1988	Nagroda Pritzkera
Kościół Światła	Ibaraki, Osaka	1989	Nagroda Pritzkera
Muzeum Sztuki Współczesnej Naoshima	Wyspa Naoshima	1992	Nagroda Pritzkera
Osiedle Rokko I i II	Kobe	1993	Nagroda Pritzkera

Strona Pritzkera wymienia te obiekty jako główne dzieła Ando do chwili przyznania nagrody. Osiedle Rokko III powstało w 1999 roku.

Czy istnieje słowacki lub czeski minimalizm?

Nie znaleźliśmy żadnego naukowego, muzealnego ani rejestrowego źródła, które definiowałoby słowacką lub czeską szkołę minimalistyczną, dlatego ta strona nie wymienia lokalnych budynków minimalistycznych. Rejestr architektury nowoczesnej na Słowacji prowadzi Wydział Architektury Instytutu Historii Słowackiej Akademii Nauk. Oznacza on wpisy według okresu i funkcji, na przykład 1980–1989 lub handel i usługi. W przeglądanych przez nas wpisach nie ma znacznika minimalizmu. Jeśli więc czasopismo nazywa dany budynek minimalistycznym, jest to opis tego czasopisma, a nie klasyfikacja instytucji dziedzictwa.

Jak minimalizm wyraża się dziś w domu jednorodzinnym?

Ta część to wskazówki projektowe z naszej praktyki. Nie jest to twierdzenie oparte na źródłach. Dom minimalistyczny zależy od precyzyjnego detalu, ponieważ bez ornamentu każde złącze, krawędź i połączenie pozostają widoczne. Tabela zawiera typowe wybory i uzasadnienie każdego z nich.

Element	Typowy wybór	Uzasadnienie
Ściany	Gładki tynk lub surowy beton w jednym tonie	Płaszczyzny pozostają ciągłe, a światło dzienne podkreśla ich krawędzie
Podłogi	Ciągły kamień, beton lub szerokie deski drewniane	Mniej spoin daje spokojniejsze pomieszczenie
Stolarka	Drzwi bezprzylgowe i zabudowane szafy z ukrytymi uchwytami	Przechowywanie pozostaje poza zasięgiem wzroku
Oświetlenie	Oprawy wpuszczane lub liniowe oraz duże otwory na światło dzienne	Światło określa przestrzeń, a nie oprawy
Meble	Kilka dobrze wykonanych sztuk	Każdy przedmiot pozostaje widoczny

Zaplanuj przechowywanie przed wyborem wykończeń, ponieważ drzwi bezprzylgowe i ukryta szafa wymagają dokładnego wytyczenia oraz wystarczającej objętości zabudowy. Dodaj fakturę drewnem, kamieniem naturalnym lub tynkiem strukturalnym, aby powściągliwa paleta nie wydawała się chłodna. Niewyprawiony beton Ando pokazuje, że minimalna powierzchnia może nieść fakturę bez dodatkowej dekoracji.

Szersze nurty, które ukształtowały to myślenie, opisują strony o modernizmie, Bauhausie i brutalizmie.